Beleving uit de Praktijk
WEL FRANS WILLEN SPREKEN, MAAR NIET DURVEN?
(Ervaring van een cursiste conversatieles Frans - 2020)
Houd jij ook zo van die prachtige Franse taal? Die je als muziek in de oren klinkt?
En waarvan je meteen blij wordt? En geniet je ook zo van Franse chansons?
Maar...ken jij ook dat gevoel dat als je op vakantie bent in Frankrijk, je niets durft te zeggen tegen iemand op de camping? Of dat je stiekem denkt: die Fransen praten toch veel te snel, ik ga niet naar de lokale bakker maar ik kies voor de supermarkt zodat ik geen woord Frans hoef te spreken?
Terwijl ik jaren geleden toch een behoorlijk aantal jaren Frans op de middelbare school heb gehad?
Alleen...tijdens die lessen was er vaak letterlijk geen enkel (gesproken) woord Frans bij.
Cursiste Clary Tromp - juni 2020
En dat is nu net het sterke punt van Anne-Marie Lacombe in haar lessen Frans: daar wordt alleen maar Frans gesproken, hartverwarmend en o zo leerzaam voor mensen zoals ik, Francofiel met weinig lef! [....] 
 
En echt, tot mijn eigen verbazing lukt het me om in het Frans iets te vertellen.

Anne-Marie’s positieve levensinstelling, haar humor, haar creatieve manier van omgaan met bijvoorbeeld woordenschat en actuele thema’s, maken de les tot een Frans feestje!
Zo leren we nu woorden die met het hedendaagse klimaat te maken hebben, als thuisopdracht, en daarbij moesten we een mindmap maken met positieve en negatieve aspecten, waarin we die pas geleerde woorden verwerkten, om uiteindelijk met elkaar in debat te gaan!!
De woorden worden niet overhoord zoals vroeger, SUPER!, maar we leren ze toe te passen.
Ik weet bijna zeker dat ik, als ik volgend jaar op vakantie ben een babbeltje kan maken over onze klimaatverandering met een willekeurige Fransman of Fransvrouw!
(Natuurlijk met veel woorden als eh...donc...donc eh...etc. er tussendoor.)
En dat ik elke lokale bakker of slager te woord kan staan!
“ Deux croissants, s’il vous plaît.” 
Et ....eh....puis-je vous ....eh....poser une question?...
Que pensez-vous eh.... de la crise eh....climatique?”
( - 2 croissants aub...euh... Mag ik u een vraag stellen?....
Wat denkt u van de klimaatcrisis?) 
Beleving van Trudy, dochter van dhr. Voss (1925) 
 
 Wij vinden het leuk om te zien dat de ouderen genieten van de muziek en we zijn blij daar een bijdrage aan te kunnen leveren.
Anne-Marie heeft ons weten te motiveren, geeft nuttige tips en daarnaast verloopt de samenwerking goed tussen ons. 

Onze vader speelde vroeger piano. Hij was lid van het Koninklijk Toonkunstkoor Concordia, die grote koorwerken uit het klassieke repertoire uit te voeren.

Hij kan nog steeds spontaan een tweede stem zingen; hij zingt graag buitenlandse  liedjes, mits hij daarmee adequaat begeleid wordt. 

Rechts op de foto, mantelzorger Trudy Voss met zijn vader, dhr. Voss en haar zus.Tijdens het Kerstdiner in december 2019 zong dhr. Voss "O Heilige nacht" in het Frans, onder begeleiding van muziektherapeute Anne-Marie.

 

 En uit eigen ervaring kan ik dat zeer zeker beamen dat als je oud bent toch nog veel geluk uit muziek kunt halen.

~

Beleving van Annemiek, dochter van Mw Kruiper (1923-2019)

Gedurende een flink aantal jaren kwam Anne-Marie wekelijks langs bij onze moeder, mw Kruiper Postma.

Gedurende haar hele leven heeft mijn moeder in diverse vormen gemusiceerd: Als kind heeft ze veel gezongen en piano gespeeld. Op latere leeftijd  kwam daar nog bij, na het volgen van een dirigentencursus, het dirigeren van diverse koren in Leeuwarden. 

 Kerstdiner, december 2017: Mw Kruiper achter de piano, dochter Annemiek op de viool en muziektherapeute Anne-Marie op de low whistle.
Met veel liefde en toewijding van de kant van Anne-Marie beleefden ze zo samen heel wat gezellige muziek uurtjes. Anne-Marie maakte gebruik van haar muziekinstrumenten en begeleidde haar vooral met de fluit.  De muziekervaring van mijn moeder gekoppeld aan haar stellige, aanvankelijk doortastende karakter zorgden ervoor dat het ook een  wederzijds didactisch karakter had. Ze leerden van elkaar. [...] 

 

Voor de kerstpresentatie ruimden we ook tijd in: Met mijn moeder, Anne-Marie en ondergetekende (dochter Annemiek) repeteerden we al ruim van te voren de liedjes 

en muzikale werken voor het openbare kerstdiner in het zorgcentrum, waar moeder woonde t.g.v. de diagnose Alzheimer. 

In de loop van de jaren, mijn moeder was inmiddels dik in de 90, taanden haar krachten en speelde ze minder stellig, in de loop van het proces nog maar weinig en op den duur helemaal niet meer. Anne-Marie paste zich erg mooi aan aan deze ontwikkeling. Haar muzikale inbreng werd nog wat groter; zij musiceerde terwijl mijn moeder luisterend bleef genieten van haar muziek. Ze bracht ook favoriete cd’s mee voor mijn moeder en speelde ze af. Zo heeft ze tot vrijwel het einde van haar leven elke week, naast de muziekactiviteiten met haar familie, kunnen genieten van de muzikale activiteiten die Anne-Marie inbracht.